PITANJA U INDIREKTNOM GOVORU: ANALIZA GREŠAKA UČENIKA ENGLESKOG KAO STRANOG JEZIKA

Apstrakt

Cilj ovog rada jeste primena analize grešaka u svrhu otkrivanja toga koje greške srpski izvorni govornici prave u prenošenju pitanja u engleskom jeziku, kako bi efektivnije moglo da se pristupi otklanjanju istih u nastavi engleskog kao stranog jezika u Republici Srbiji. Testirani su studenti Filološkog fakulteta Univerziteta u Beogradu koji su engleski odabrali kao izborni predmet. Analizom testova pronađeno je da su studenti transformaciju pitanja iz direktnog u indirektni govor u engleskom jeziku bez greške izvršili tek u 54% slučajeva. Najveći broj grešaka odnosio se na upotrebu upitnog redosleda reči pri prenošenju pitanja, koja je često bila uvezana sa izostankom veznika if ili whether i zadržavanjem pomoćnog glagola do, kao i na izostanak slaganja vremena. Prisutni su i slučajevi pogrešno upotrebljenih vremena. U maloj meri su se javile i neočekivane greške – upotreba pogrešnog lica, izostanak kongruencije subjekta i glagola, kao i upotreba gramatički netačnih glagolskih oblika – ali bi se neke od njih potencijalno mogle pripisati vanjezičkim faktorima i stoga smatrati omaškama. S obzirom na to da je standardima postignuća učenika predviđeno da oblast pitanja u indirektnom govoru bude usvojena do kraja srednjeg obrazovanja, rezultati ukazuju da je ova struktura nedovoljno usvojena i da bi u nastavi trebalo da joj se posveti dodatna pažnja.